ο ντελάλης και ο προιστάμενος

…ο γραφικός βιβλιοπώλης  προήχθη σε βουλευτή, υπουργό και για τα «κατορθώματά» του ορίστηκε εκπρόσωπος

…βασικό του προσόν το …λαρύγγι! …οι κακόφωνες κραυγές του, αντί να δυσαρεστήσουν τα αυτιά των συντρόφων του, εκλήφθησαν – όλως παραδόξως – ως …κελαΐδισμα α(η)δονι(ού) !!!

…αντί του (φυσιολογικού) ειρωνικού μειδιάματος όπως θα περίμενε ο εχέφρων πολίτης, αντιμετωπίστηκε από τους υποστηρικτές του αξιώματος: «-αντισύριζα νάναι, κι ότι θέλει ας είναι» με …θαυμασμό!!!

…το μπάχαλο στα πρωινάδικα, αναβιβάστηκε από μπουρδολογία, σε …τηλεθέαση!

…και όσο στο στόχαστρο του ήταν ο απέναντι (ανάλογα με την κολοτούμπα της στιγμής), πάει στο διάολο, μικρή η ζημιά που προξενούσε

…μέχρι τη στιγμή που έπιασε στο στόμα του τις καταθέσεις

…εκεί, από το επόμενο δευτερόλεπτο, έπρεπε να είχε επιστρέψει στα βιβλία του, αν υπήρχε σοβαρός προϊστάμενος να του δείξει τον δρόμο

…αλλά τι λέω; …αυτός ο ίδιος ο προϊστάμενος, ήρξατο χειρών αδίκων: …-εισέβαλε στην βουλή (στο καφενείο, βέβαια! …για την αίθουσα συνεδριάσεων έχει χάσει προ πολλού το δρόμο…) και (προβαίνοντας στο απονενοημένο – πολίτικο - διάβημα) πρώτος «διέρρευσε» όσα ο ντελάλης του, έξαλλος, παρουσίασε από τηλεοράσεως, για να γίνουν ευρέως γνωστά!

…η επιβράβευση εκ μέρους του αφεντικού του, αυταπόδεικτη: …παραμένει εκπρόσωπος!

…τι απομένει; …αφού οι ίδιοι δεν καταλαβαίνουν σε ποιον κατήφορο βαδίζουν (παρασύροντας έναν ολόκληρο λαό) ή δεν έχουν συναίσθηση των λόγων και των πράξεών τους , απομένει να τους δείξουμε εμείς τον δρόμο προς την έξοδο, το ταχύτερο δυνατό