Με χαρά διαπιστώνω ένα (συγκρατημένο...) «άνεμο αισιοδοξίας»
να πνέει «καθ άπασαν την επικράτεια»
Απόδειξη η «αφωνία» των διαπλεκομένων γενικώς, με εξαίρεση
το τελευταίο ρεζιλίκι του «επιδόματος σφραγίδας 50e» που «τάισαν» τους λάτρεις γνωστού
«εδέσματος»
Και όχι, από πλευράς μου ΔΕΝ θα ευλογήσω τα γένια μου (άλλωστε
δεν διαθέτω) αν και σιγο-σφύριζα (και άκουγα ...γαλλικά) ΑΛΛΟΥΣ σκοπούς, όταν όλα «τα’σκιαζε η φοβέρα»
Καθότι φωνές λογικής πάντα υπάρχουν και σπάνε στην «σιγή
ασυρμάτου καλών ειδήσεων» που έχουν επιβάλει τα μέσα παραπληροφόρησης –
αποβλάκωσης και οι (όσοι...) αμετανόητοι νοσταλγοί του παλιού και - εκ του
αποτελέσματος - αποτυχημένου συστήματος εξουσίας της κλεπτοκρατίας
....................
Βέβαια η παραδοχή – όπως επανειλημμένα επισημάναμε εδώ – θέλει
γενναιότητα.
Όσοι την διαθέτουν άφθονη, είναι ξεκάθαροι: η παρούσα, η
καλύτερη των (πολλών) τελευταίων χρόνων. Απλά. Δίχως «μα» και «μου». Χωρίς
περιστροφές
Άλλοι, δεν γουστάρουν
με τίποτα! Και ΝΑΙ υπάρχουν πάντα κι αυτοί: στραβοκέφαλοι - αγυριστοκέφαλοι, ξερόλες
- ομορφονιοί, ακροδεξιοί - νεοφιλελέδες, και λοιπό (καλό τε και αγαθό...)
συναπάντημα.
Α! και εκείνοι που μπαστάκωσε στο σανό, ώρα φαγητού,
μεσημεριάτικα (και τούτο δεν αποτελεί κανενός είδους μομφή) ο καταγγέλλων τον
λαϊκισμό ...Μέγας Λαϊκιστής - εξαμηνίτης πολιτικός κρατούμενος – γιατί γελάτε κύριοι...
.........................
Τέλος οι «ενδιάμεσοι»: εκείνοι που βλέπουν μεν,
καταλαβαίνουν, αλλά για τους δικούς του λόγους έκαστος (κόλλημα, σχέση
εξάρτησης, κακώς νοούμενος εγωισμός, έτσι είναι γιατί έτσι νομίζουν...)
προτιμούν το – κατά τον Ντίνο Ηλιόπουλο - «στρίβειν δια του αρραβώνος», αποδίδοντας
τις ελπιδοφόρες για την πατρίδα (...ρε γαμώτο!) εξελίξεις, είτε στην ...μεταφυσική: «ιδού ο (γραφικός...)
νυμφίος έρχεται» είτε στην ...ψυχανάλυση: «ναι μεν πράττουν τα σωστά, αλλά με
...κλάάάμα»
...............
Καλές διακοπές
Ως γνωστόν το καλοκαίρι της Ελλάδας «θεραπεύει»
Ενίοτε και τους πιο μεμψίμοιρους
